Bye-Bye Na Muna

Tuesday, January 20, 2009

:D

Bye-bye na muna…sa ngayon.

Hindi na muna ako magba-blog. Hindi na muna ako magsusulat dito. Hindi na muna ako magkukwento. Hindi na muna ako magpapakita sa inyo. Hindi na muna ako magtitipa ng keyboard para rito. Hindi na muna ako mag-iisip ng bago kong ipo-post.

Ibubulsa ko na muna ang blog na ito…sa ngayon.

Sa totoo lang, marami akong iniisip ngayon bukod sa akademiks. At lagi, sa bawat pag-iisip ko, kasama ang blog ko. Parang asawa na nga para sa akin ang blog na ‘to. Karugtong na ng buhay ko. Kadikit ng mga pangarap ko. Kubeta ng mga reklamo ko. Pero sa ngayon, kailangan ko muna itong ibulsa.

May mga bagay kasi akong gusto ko munang tuparin ngayong huling sem ko sa kolehiyo. Sobrang halaga ng mga ito sa akin. Isang hakbang ‘to para makita ko ang mga pangarap ko.

Gusto ko ring paghusayan pa ang bago kong diskubre sa sarili ko, ang pagsusulat. Gusto kong magsulat at maghatid sa inyo ng mga magagandang kwento at mga post. Gusto kong seryosohin ang pagsusulat katulad ng pagseryoso ko sa pagguguhit. Pero sa tingin ko, bigla akong sumabak sa mundong ito ng hindi man lang handa para pangatawanan ito. Kumbaga sa sanggol, walong buwan pa lang, lumabas na ako. Kailangan ko tuloy ngayon ng incubator.

Katulad ng nasabi ko na, may mga bagay muna akong gustong tuparin. Tatlong malalaking bagay, para sa akin, ang gusto ko munang mangyari. Kung isasama ko pa ang pagba-blog sa mga iniisip ko, maapektuhan ang mga ito. Hindi na magiging balanse ang lahat. Hindi lang naman ito ang ibubulsa ko, mayroon pang iba.

Sa tatlong malalaking bagay na ito, gusto kong may mapatunayan sa sarili ko. Kung hindi ko magagawa ang mga ito, pagsisisihan ko ‘to ng mahabang panahon. Ayokong makadama ng panghihinayang sa pagkakataong ito.

Kaya ikaw na matiyagang bumibisita sa blog ko ng paminsan-minsan…
Kaya ikaw na matiyagang nagbabasa ng mga post kong nakakaantok…
Kaya ikaw na nagbabasa’t aalis na lang ng hindi nagkokomento…
Kaya ikaw na mabait na nagko-comment…
Kaya ikaw na napadaan lang…
Kaya ikaw na nag-a-ALT-F4 kaagad pagkadating sa blog ko…
Kaya ikaw na hindi na tinatapos basahin ang mga post ko…
Kaya ikaw na nagagandahan sa blog ko…
Kaya ikaw na napapangitan sa blog ko…
Kaya ikaw na hindi ako kilala…
Kaya ikaw na kakilala ko…

Maraming Salamat.

Tapos na ang Season 1.

Abangan mo na lang ang Season 2.

 

Magpo-post pa rin ako rito tungkol sa tatlong malalaking bagay na iyon kapag nagawa ko na.

Kita-kits ulit!

(Inirerekomenda ko na bisitahin mo rin ang mga site na nandoon nakalista sa ilalim ng “Mga Lugar na Nilalakwatsahan” sa kanang sidebar.)

:D