kwan. ano. yon. yeh!

Mandadagit-trabaho Part II

Thursday, June 4, 2009

Isinulat noong 060209

[Andoyman]    Ano ka ba naman? Anong oras ka na pumunta sa iskul kanina? Ang usapan, alas-nuwebe dapat nandoon ka na. E ba’t ba alas-nuwebe ka umalis ng bahay?

[Ako]    Pasensya pero gano’n talaga e. Nag-alarm naman ako ng 6:30 n.u. pero wala e, nakatulog ulit ako kaya 7:30 na ako nagising. Ta’s ayaw pang lumabas-labas ng tae ko. Nakadalawang ulit akong jumebs at parehong hirap na hirap akong ilabas ang tae ko. Antagal ko ngang nakaupo sa inidoro e.

[Andoyman]    Ibig sabihin, sinisisi mo pa ang tae mo sa pagkaka-late mo?

[Ako]    Oops, hindi ko ‘yon sinisisi ha. Naiinis nga ako dahil sa sobrang pasaway ko. Si Rochelle, pumunta sa tamang oras pero ako, hindi. Naghintay pa tuloy siya.

[Andoyman]    Hay naku, kailan ka kaya magbabago, no? Teka, bakit ba andalas mong tahimik kahit kasama mo mga kaibigan mo? Tulad kanina, ‘di ka man lang magkwento noong nasa FX kayo ni Rochelle? Minsanan ka lang magsalita at humirit buong araw. Naaalala mo no’ng magkakatabi kayong apat nina Chenee, Rochelle at Sushi(Joan) sa McDo? Parang bilang lang sa daliri ang mga sinalita mo. Nakikitawa ka naman pero parang hanggang gano’n ka lang e. Biruin mo ‘yon, birthday ni Sushi ta’s ‘di ka gaano nagsasalita. Ta’s noong –

[Ako]    Wala naman kasi akong makukwento e. Sa mga korny na hirit na nga lang ako bumabawi e dahil hindi rin ako makasakay sa mga pinag-uusapan nila. Tahimik talaga akong tao. Makwento naman ako kaso, tahimik talaga ako lalo na kung alam kong hindi makaka-relate ang pinagkukwentuhan ko.

[Andoyman]    Hindi ka naman ba naiilang? O baka feeling mo O.P. ka na naman kanina?

(more…)

Posted by andoyman at 1:25 pm | permalink | Add comment