Sulok

Nais ko lang sanang ibahagi sa inyo ang isang pangyayaring masasabi kong isa sa mga napakalaking tagumpay ko sa buhay. Noong Mayo pa ‘to nang malaman ko pero ngayon ko pa lang sasabihin sa inyo.

May freedom folio ang publication ng aming kolehiyo. Laman nito ang iba’t ibang uri ng art na gawa ng mga estudyante. May photography, comics, poetry, prose, etc. Sinubukan kong magpasa last sem.

Una, isa lang muna ang ipinasa ko. Nang ma-acknowledge, natuwa ako siyempre. Kaya nagpasa pa ako ng dalawa. Sinubukan ko lang naman na magpasa. Mga maiikling kwento ang mga iyon at na-post ko na ‘yon dito. Pwera ang isa.

Noong Mayo nga, nang tumatambay kami sa campus, ipinakita nang isa naming kaklase ang freedom folio ng publication. Isa nga pala siya sa writer ng publication. “Sulok” ang pangalan ng freedom folio. Maliit siyang aklat. Singlaki ng mga aklat na binabasa mo tulad ng kay Bob Ong, Manix Abrera, Pol Medina, Og Mandino(kung hindi ako nagkakamali sa pangalan niya - TRESE ang pangalan ng komiks niya), at iba pang katulad ng aklat nila. Ganoon ang laki ng aklat na nilimbag ng publication at libreng ipinamimigay sa mga estudyante. Tutal, kasama na rin ‘ata ‘yon sa binayaran na miscellaneous fee.

Nang makita ko ‘yon, hinanap ko kaagad ang gawa ko. Tinignan namin sa Table of Contents at, voila, nandoon ang pangalan ko at ang gawa ko. Tuwang-tuwa ako. Nagulat din ang mga kaklase ko ng makita nila ang pangalan ko sa aklat. Natuwa rin sila para sa akin. Maya-maya, sabi ng kaklase kong taga-publication din dati, may isa pa pala akong gawang nandoon. Hindi lang pala isa ang nasama sa aklat kundi dalawa pa. Asteg na asteg. Dalawa sa tatlo na ipinasa ko ang natanggap at ngayo’y kasama sa aklat at binabasa na ng mga estudyante. Sobrang proud ako sa sarili ko ng makita ko ang pangalan ko lalong-lalo na ang mga isinulat ko. Kakaiba ang saya.

Gusto ko sanang makakuha na ng kopya ng aklat kaso noong mga panahon na iyon, sarado na ‘yong opis na pinagkukuhanan n’on. Gusto ko sanang makakuha na kaso sarado ngayon ang buong campus dahil sa swine flu.

Grabe, ang saya talaga.

Eto nga pala ang pamagat ng mga tinutukoy ko: Foodcourt[1][2] at Ang Lovestory ng Ipis[1]. Na-post ko na ‘yan dito sa blog ko at sa www.tamarawbayan.com. Click mo na lang kung gusto mong basahin.

I-po-post ko na rin dito sa susunod iyong isang isinulat ko na ipinasa ko na hindi nasama sa aklat. Mahaba siya kaya by parts ang mangyayari. Yey!

Maraming Salamat kay Lord!