Binigyan Ko ng Deadline ang Buhay Ko Part 2

Hayskul nang unang beses akong nagkaroon ng kaaway dahil sa pagiging istrikto ko sa oras. Hinamon niya ako ng suntukan pagkatapos ko siyang masigawan dahil sa kanyang ilang beses na pagka-late at hindi paggawa ng mga nakatoka niyang gawain para sa aming group project. Pagkatapos ng klase, mga bandang alas-singko ng hapon, pumunta ako sa likod ng eskwelahan namin.

Ako lang ang mag-isa. Hindi alam ng mga kaibigan at kaklase namin pati na ng mga guro ang tungkol sa away na ito. Pagdating ko, nandoon na siya at walang kaabug-abog siyang sumugod. Buti na lang naiwasan ko ang kanyang suntok. Gumanti ako ng suntok sa kanya pero nasalag niya at pagkasalag, isang kamao ang natikman ng aking panga na naging dahilan para mahilo ako. Nakaganti ako ng bigyan ko siya ng suntok sa sikmura at isa sa kanyang mukha. Napalayo siya sa akin.

Kumuha siya ng isang dos-por-dos na kahoy. Napansin kong may nakausling pako sa dulo nito. Napaurong ako habang siya nama’y dahan-dahan na lumalapit. Nang naka-akmang ipupukpok na sa akin ang hawak niyang dos-por-dos, bigla kaming nakita ng sikyu ng iskul sanhi para pumito siya at tumakbo papunta sa amin. Napalinga ako sa sikyu at paglingon kong muli sa kaaway ko, nasa harap ko na ang dulo ng dos-por-dos. Tinangka kong umiwas para hindi tamaan ang ulo ko subalit ang balikat ko naman ang tinamaan. Napadapa na lang ako sa madamong lupa habang hawak-hawak naman ng sikyu ang aking kaklase. Puro mura ang umalingawngaw sa kanyang bibig habang patuloy sa pagdugo ang natamo kong sugat. Narinig ito ng mga batang papaalis na ng iskul. Maya-maya lang ng kaunti, dumating ang dalawang janitor para tumulong. Kinuha nang isa ang kahoy na ipinukpok sa akin habang pilit nilang pinipigilan ang nagpupumiglas kong kaklase.

Dumating ang ilan naming kaklase at dinala nila ako sa aming klinika. Ginamot ng nars ang natamo kong sugat sa aking balikat samantalang ang kaklase ko naman ay nasa opisina ng prinsipal. Matapos akong malapatan ng paunang-lunas at mabendahan ang aking balikat, sinamahan ako ng nars papuntang principal’s office. Bigla akong niyakap ng aking Mama nang makita niya ako at hinawakan sa ulo at kinumusta naman ako ng aking Papa. Hindi makatitig sa akin ang aking kaklase. Nandoroon din ang kanyang mga magulang. Batid sa kanilang mga mukha ang ‘hiya’ sa ginawa ng kanilang anak. Dahil sa nangyari, sinuspinde ng prinsipal ang aking kaklase ng isang buwan.

Kinabukasan, naging sentro ako ng usapan sa buong hayskul. Ang mga kaklase ko’t kaibigan, puro pangungumusta’t pagtatanong tungkol sa nangyari.

Habang lumilipas ang araw, unti-unti na naming nalilimutan ang nangyari sa araw na iyon. Habang patuloy sa paglubog at pagsikat ang araw, nakakaramdam ako ng kakaiba. Habang patuloy sa pag-andar ang numero sa kalendaryo, nagkaroon ako ng alinlangan, ng mga tanong.

Paano kung hindi lang pala siya ang may galit sa akin? Paano kung galit din sa akin ang iba ko pang mga kaklase dahil sa ugali kong ito? Paano kung hindi totoo ang mga ipinapakita nila sa akin kapag kaharap ako? Paano kung ganoon nga? Ano ang gagawin ko? Pakiramdam ko ay dahan-dahan, paunti-unti, parang isang bangka na marahang hinihila ng dagat papalayo sa pampang, papalayo sa mga kaklase’t kaibigan ko.

Nakapagtapos ako ng hayskul pero hindi na bumalik ang nasuspinde kong kaklase. Panahon naman na para harapin ang kolehiyo.

Ipagpapatuloy…