kwan. ano. yon. yeh!

Happy 1st Birthday!

Friday, September 18, 2009

Waw! Asteg! Naka-isang taon na pala ang blog ko. Haha. Asteeeg talaga! Yey!

Hindi ako makapaniwala. Ika-18 ng Setyembre, taong 2008. Ooh…ang kapanganakan ng aking blog. Hwoohoo!

Biruin mo ‘yon, naka-isang taon na pala ako. Wattan’chivment! Halos wala akong mahugot na salita sa kaloob-looban ko para ilarawan ang nararamdaman ko. Grabe, ansarap sa pakiramdam na nakatagal ako ng isang taon sa pagba-blog. At masarap isiping nandito pa rin ako, gumagawa ng blog entry para lagyan ng laman ang aking blog na itinuturing ko ng asawa.

Oo, asawa ko ang blog na ‘to. Mahal ko ‘to. Mahal ko ‘to tulad ng pagmamahal ko sa mga mahahalagang tao at bagay sa buhay ko. Malaki ang centennial value(*ehem* ibig kong sabihin, sentimental value, hehe) nito sa akin. At ngayon, parang isang bahagi na ito ng katawan, puso at kaluluwa ko. Peksman! Walang halong biro. Walang kung anu-anumang kadramahan. Nagsasabi lang ako ng totoo. Karugtong na ‘to ng bituka ko. May dugo ko nang dumadaloy rito. May DNA ko na rin ito. Haha!

Pero higit sa lahat, gusto kong magpasalamat. Una kay Lord dahil laging Siyang nandiyan sa tabi ko. Pangalawa, sa mga naging inspirasyon ko sa pagba-blog, pagbabasa, at pagsusulat, sina: ronibats, Sir Paulo Coelho, Inday, xG, kT, at si Sir Bob Ong (asteg). At siyempre, sa ‘yo! Alam kong binabasa mo ang mga entry ko. Idol! Maraming salamat sa ‘yo! Apir!

Siyanga pala, iniimbitahan kitang pumunta rito sa bahay, may ihinanda akong isang maliit na salu-salo bilang pagdiriwang ng unang taon ng blog ko. Maraming handa. May sayawan pa at palaro. May videoke rin. Kantahan-to-sawa. Pwede kang mag-overnight sa amin. Malapit lang naman ‘to sa inyo e. Hindi ka gaano gagastos sa pamasahe. Madali lang ang direksyon papunta sa amin. Peksman! Maniwala ka. Special guest ko pa ang babaeng iyon na nasa picture *turo sa taas*. May mga banda rin kaya siguradong masaya mamaya.

O ano? Pupunta ka ba? Pumunta ka na. Sayang din ‘to. O paano? Aasahan kita, ha? Kita-kits na lang tayo sa panaginip ko mamaya. Hehe. Party-to-the-max mam’ya. Yey!

*I want nobody nobody but you…ooh…*

Posted by andoyman at 12:02 pm | permalink | comments[2]