kwan. ano. yon. yeh!

Human Rights…?

Saturday, November 21, 2009

Napanood ko sa telebisyon ang demolisyong naganap sa isang lugar kung saan may mosque. Pinagbabato ng mga Muslim ang mga pulis at mga mag-de-demolish. Nagsabi rin sila na may namatay sa panig nila kahit wala naman.

Nabaril sa binti ang isang Muslim upang patigilin siya sa pambabato. Ngayon, ipinuputok ng mga taga-Human Rights ang kamalian sa pagbabaril ng pulis sa mga Muslim. Bawal daw ‘yon.

Napaisip ako. Nagagalit sila sa pulis na bumaril sa isang sibilyang Muslim at ganoon din sa mga pulis na nagpapaputok noong mga sandaling ‘yon. Pero bakit hindi rin sila nagagalit sa mga nambabatong mga sibilyan? May “human rights” din naman ang mga pulis ah. Hindi naman gagawin ng pulis ‘yun kung hindi sila binabato. E kung matamaan sila ng malalaking tipak ng bato? Ipagtatanggol ba ng mga taga-Human Rights ang pulis na nabato?

Anak naman ng –

Huwag kasing tirhan ang mga lugar na hindi dapat tirhan. Huwag na rin sanang isaksak sa utak na dapat palagi silang mga lintang umaasa sa pamahalaan ng Pilipinas. May mga kamay at paa sila, may mga utak at katawan sila, at kahit nakapag-aral man o hindi, maaari pa rin naman silang magtrabaho ng isang disente’t marangal na trabaho. Hindi na sila mga sanggol na dapat padedehin ng gobyerno. Huwag nilang idadahilan ang kahirapan dahil lahat naman ay naghihirap. Huwag nilang idadahilan na walang oportunidad dahil palaging merong oportunidad sa mga taong naghahanap at nagtitiyaga. At huwag na huwag nilang ipapamukha na sila ang pinakakawawa dahil lahat ng Pilipino, masama man o mabuti, ay kawawa…pero meron pa ring utak na dapat palaging pinapagana sa tama upang umunlad. Hindi hadlang ang kahirapan o ang mga magnanakaw sa lipunan para umunlad ang isang tao dahil ang tanging pumipigil lang sa kanya para umunlad ay ang sarili niya mismo, pangalawang dahilan na lang ang iba pang bagay.

At kung magalit pa sila’y parang sinlaki ng sanlibutan ang pagiging tama nila. E nakikita ba nila ang mga mali nila? Nakakabanas. Nakakatanggal-ipin sa ngitngit. Masarap isampal sa kanila ang mga salitang ‘to:

“Iasa mo sa sarili mo. Huwag sa iba. Tungak!”

Posted by andoyman at 1:03 pm | permalink

All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.

Add a comment