Slumbook

Tuesday, June 15, 2010

Name: Andoyman Komikero
Nicknames: Andoy, Doy, Kolet, Tuy, Korny, Hydro/Wakwak/Whooium(asar sa akin ng mga kaklase ko noong hayskul), Bosyo/Ponga(tawag ni Daddy sa akin), Le(tawag ni Mama sa akin), Kuyakoy(tawag ng kapatid ko sa akin), John Lloyd(tawag ko sa sarili ko)
Age:  It doesn’t matter.
Course: BS Computer Engineering (kunwari importante)
Zodiac Sign: Gemini (ito talaga ang importante!)
Civil Status: Single…and very available. (Hahahaha)
Hobbies: Tumawa, humirit, mag-isip, magbasa, magsulat, gumuhit, laruin ang gitara (in English, playing guitar), kumain, mag-internet, makinig ng music o ng radyo, kumanta, mag-senti, manghingi ng pagkain, magmasid, mag-daydream, maglaro, huminga.
Motto: Wala akong maisip eh. Hmm… Siguro ano na lang, “Maniwala at magtiwala.”
Favorite Book: The Alchemist by Paulo Coelho(second bible ko), The Little Prince by Antoine de Saint Exupery
Favorite Movie: Homerun(isang Singaporean movie), Magnifico, Ploning, Baler
Favorite Comic Artist/s: Pol Medina, Manix Abrera, Wilson Tortosa, Edgar Tadeo, Arnold Arre. (Kasalukuyang kinikilala ko pa ang iba pang mga Pinoy comic artist.)
Favorite Color: Blue
Favorite Food: Tinolang manok
Favorite Drink: Tubig, buko juice
Favorite Sports: Sleep-athon, basketball, billiards, chess
Celebrity Crush: Iya Villania, Rachel Anne Daquis, Avril Lavigne, Kim So Eun
Secret Talent: Kaya kong huminga habang wala sa ilalim ng tubig.
Likes: Prangka, totoo, makulit, palabiro, simple, responsable sa bawat salitang sinasabi, mapagkakatiwalaan, nanlilibre
Dislikes: Ipilit sa akin ang hindi ako, sirain ang tiwala ko, pessimist
Type of girl: simple and wonderful, child-like, malambing, maasikaso, responsible
Type of blood: A
Most Embarassing Moment: Too many to mention.
Most Memorable Moment: Graduation, Komikon, isang Sabado sa Mcdo.
You’re afraid of…: one day, I will find myself alone in this world.
What would be your girl name?: Inday? Hahaha.
What do you usually do when it’s raining outside?: Nasa bahay, ninanamnam ang lamig habang ginagawa ang isa sa mga hobbies ko.
Biggest challenge: Dati thesis at paghahanap ng trabaho. Ngayon, pagtupad sa mga pangarap ko…habang hinahanap/hinihintay ang magiging labidabidabs-op-my-layp ko.
Worst habit: Absent-minded…at korning humirit.
Most expensive purchase with your own money: Motherboard?
Prized Possession: Puso ko.
Childhood toy you still have: Utak ko.
Collection/s: Quotes, pictures, komiks, books, songs.
What’s the best thing happen to you this year?: When I met her.
If you were to be a castaway, what three things would you bring?: Faith, courage, knowledge on survival.
Describe yourself in one word: Korny.
Why is your name “Andoyman Komikero”?: Dahil tinamad banggitin ng isa kong kaklase noon ang pangalan ko, nag-isip sila ng itatawag sa akin. Saka sumulpot ‘yung “Andoy”…na kinalaunan, dinugtungan naman ng isa ko pang kaklase ng “man” ang “andoy” kaya naging “andoyman”. At ang “komikero” ay dahil sa komikero ako.
Dream job: Comic artist/writer.
Message to the Philippines: Think people. Think.
Message to the World: Ayyyyyyyy labs yuuuuu ollll.
Message to yourself: Siraulo! Kahit korny ka, alam kong matutupad mo mga pangarap mo. Wag ka ring mag-aalala, nandyan lang sa tabi-tabi ‘yung matagal mo nang hinahanap, ‘yung kabiyak ng puso mo, naks! At di kita iiwanan hunghang! Pramis! Basta tandaan mo, sa sandaling wala nang naniniwala sa’yo, laging ako ang maniniwala sa’yo hanggang sa pinakadulo ng mundo. Naks! O siya siya, tama na, ang korny na.

Maraming salamat

3:34 ng madaling araw. Gising pa rin ako. Kung gayon, kukunin ko ang sandaling ito para magpasalamat.

Una, maraming salamat ke Lord para sa lahat-lahat, as in lahat. Kung wala Siya, wala ako. Pangalawa, sa mga magulang ko na patuloy na tinitiis at minamahal ako ganoon din sa kapatid ko na hindi nagsasawa sa aking walang humpay na mga biro at pang-a-asar sa kanya. At ikatlo, sa lahat ng taong naging bahagi at patuloy na bahagi ng buhay ko mula noon hanggang ngayon (parang commercial lang ng alak, ah). Kayo ‘yung mga di ko inaasahang iskultor na lumilok sa kung sino ako ngayon. Loko-loko ako kaya ibig sabihin, loko-loko rin kayo. Hahaha. Di ko man nasasabi sa iba sa inyo ‘yung pagpapasalamat ko, lagi niyong asahan na palagi akong nagpapasalamat na nakilala ko kayo at nakasama, lalo sa mga nanlibre sa akin. Salamat sa mga hindi naniniwala sa akin; dahil sa inyo, mas naniniwala ako ngayon sa sarili ko. Salamat sa mga nam-basted sa akin; dahil sa inyo, natutunan ko na “Love is freedom,” at natutunan ko na hindi ko kayo kawalan, kundi kawalan niyo ako. Salamat sa mga naging kaaway at hindi ko nakaunawaan; dahil sa inyo, natuto ako sa mga kamalian ko, natuto akong maging responsable sa mga pagkakamali ko, at natuto akong sisihin muna ang sarili ko bago ang iba. Salamat sa mga hindi ko nakilala; dahil sa inyo…ahm…hmm…wala akong natutunan sa inyo kasi hindi nga tayo nagkakilala. At salamat sa lahat ng nagtiwala at nagtitiwala sa akin; dahil sa inyo, mas pinapahalagahan ko ang salitang “pagtitiwala”.

Maraming salamat sa inyong lahat!! (Naks! Parang nanalo ako ng Best Actor sa Oscar! Hahaha)

Noong bata pa ako

Oo. Ako ‘yan. Maniwala ka na nagdaan din ako sa pagiging sanggol at inire ako ng nanay ko at hindi ako bigla lang tumubo sa mundo parang tigyawat.

Binyag ko. Kasama namin ni Mama ang dalawa kong ninang na nangutang sa kanya ng dalawang libo at hindi na binayaran at hindi na nagpakita sa amin mula noon. Langya.

Di ko kilala ‘yung babae sa kaliwa. Karga-karga ako ni Mama at katabi namin sa kanan si Inang. Ayan, maniwala sana kayo na may nanay din ako.

Picture ko noong unang kaarawan ko. Sa may Tambunting pa kami niyan. Walang kamera ang mga magulang ko noon kaya iba ang kumuha niyan. Ang hindi ko ma-gets e bakit noong umiiyak ako e saka ako kinunan ng litrato?

Papasok na ako ng iskul niyan. Hindi sa amin ‘yung tsikot sa likod. Ke’ bossing ‘yan.

Nursery ako niyan. Hanapin mo ako. Sa totoo lang, wala na akong maalala sa kanilang lahat pwera ke ma’am at sa isa kong kaklase na ang tawag namin e “Bayabas” dahil siya ‘yung magaling mag-drawing dati sa amin at isa sa mga nang-asar sa drawing na robot ko. Bagong iyak pa yata ako ng kunan ‘yan. Di ko na maalala.

Sinali ako ng nanay ko sa mister-mister blah blah na ‘yan (oo may ganyan kahit graduation). Lahat ng kalaban ko, naka-barong. Ako lang ang naka-t-shirt. At ang speech ko pa niyan noon, ganito: “O! Huwag kayong magulat. Akala niyo siguro ako si Aga Muhlach ‘no? Nagkakamali kayo blah blah blah.” Umalis din agad kami dahil hindi namin alam na may talent palang dapat ipakita. Di pa pala talent ‘yung kapal ng mukha ko.

Sa quiz bee. Huwag ka nang mag-Yihee diyan dahil wala akong gusto diyan. Iba crush ko dati.

Maligayang kaarawan sa akin!!! Yey!!!

Kowts

“If you concentrate on finding what is good in every situation, you will discover that your life will suddenly be filled with gratitude, a feeling that nurtures the soul.”
– Rabbi Harold Kushner 

Kowts

“You can’t have everything but you will have something that will mean everything to you.”
-andoyman