Wala lang: #17

Friday, July 30, 2010

“Sa kanyang nakita, mga mata’y napanganga. Tenga’y di makapagsalita sa naririnig na “ooh..” at “aah…”"

Naggigitara ako kanina tapos may ilang himig akong nabuo pero hanggang himig lang, wala pang letra. Di pa kasi ako marunong mag-drums o gumamit ng baril dahil hanggang ngayon, meron pa ring kaming internet connection sa smartbobo sa halip na dapat kaninang mga alas-singko ng hapon, wala na.

Ilang gabi na rin akong puyat at kulang sa tulog kaya birthday (yata) ni ser bukas at di ko lam kung may handaan. Bali, bukas biyernes, birthday niya. Eh bukas ko ipo-post ‘to kaya sa halip na “bukas” e “ngayon” na ang gagamitin kong word. So, ngayon, huwebes.

Wala akong marinig na mga kantayutay galing sa kompoter ko dahil biglaan ba namang may tumunog na “shlak!”, ewan kung sa adapter o sa speaker na mismo noong Linggo. Biglang namatay, ayun, walang sounds. Medyo nakakatuliling tuloy ang katahimikan. Noong isang gabi e ga-lolo sa kabagalan ang net connection pero kahapon, ambilis naman, parang nag-viagra. Lintik na smartbobo yan. Huling beses ko na talagang gagamitin ang smartbobo: magaling lang sa commercial, bobo naman sa serbisyo.

Gustuhin ko mang magpakabit na ng internet connection sa amin, yoko na muna dahil may mga mas uunahin pa ako. May balak kasi akong negosyo pero sikret na muna. Dapat nitong linggo ko paplanuhin pero dahil may nakita akong comics workshop si sir Elbertor, iyon na muna ang uunahin ko kaya sumaya nga ako eh kasi, may direksiyon na akong nakikita sa buhay ko.

Asteg talaga. Biruin mo ang pagkakataon. Bukas, July 30, bali, ngayon nga, Biyernes, ang pinakaunang araw na pinalabas ang Eat Bulaga sa telebisyon sa RPN 9 mahigit tatlumpung taon na ang nakararaan samantalang ito rin ang araw nang pinakahuling palabas ng Wowowee. Napaka-ironic.

Speaking op ironic, kagabi (bali noong isang gabi), nakausap ko ang isa kong kaibigan. Nagpapatulong siya sa, you know, family planning. De joke lang, panliligaw ibig kong sabihin. Ironic ‘no? Ako na puro basted, magbibigay ng payo sa panliligaw??? Pero hindi naman kasi ako tumatanggi sa pagtulong sa iba hanggang alam kong kaya ko at may maibibigay akong tulong kaya medyo naturuan ko naman siya ng mga cheesy line (na sa totoo lang eh nito-nito ko lang natutunan, gayunpaman, para sa akin, ang mga cheesy line e walang kwenta kung walang laman at ang mga cheesy line na [totoo ‘to] sinabi ko sa isang tao noon e hindi ko na masasabi pa sa ibang babae nang may kahulugan kasi iba na yun e) at ilang payo sa panliligaw at pag-ibig. Naks! Pakiramdam ko, pwede na akong magpayo tungkol sa mga pag-i-pag-ibig na yan pero ayoko. Langya. Pero…uhm…kung babayaran ako, pwede na.

At ngayon, wala na kaming internet connection. Pudpod na ang unlisurf. Yey!

Mahirap talagang umubo nang wala kang inuubo pero may ubo ka. Di kaya ng gamot ang ubo ko. Pero mas ok na rin dahil walang plema ang ubo ko. Hirap nga lang talaga ako sa pag-ubo.

Ako ang tipo ng tao na tao talaga. Yeah! Seryoso, kapag nakita ko o napansin ko na may maitutulong ako, tutulong talaga ako sa kaibigan ko, nakita ko man siya ng personal o hindi. Impulse ata tawag dun. Basta ganun ako.

Kaya medyo nagtataka ako kung bakit kailangang gawan ng napakalaking mosaic si Ginang Aquino (sumalangit nawa) na kung hindi ako nagkakamali e abot dalawang milyon ang gastos para sa unang anibersaryo ng kamatayan niya. Napaisip lang ako na kung ang dalawang milyon na yun ay naitulong sa tao, naibahagi sa nangangailangan, nagamit ng mas tama, siguro mas matutuwa pa si Ginang Aquino kasi napunta ang dalawang milyon sa mas makabuluhang bagay (at mas marami ang matutuwa). Wala lang. Opinyon ko lang naman.

Tapos, malaking tax naman ngayon ang idinadahilan ng erpats ni Floyd, Jr. Putek. Ang taong ayaw, maraming dahilan. Letse. Kung anu-anong patutsada at panlalait ang ibinabato ni Floyd, Sr. ke’ Congressman Pacquiao (naks!) samantalang BUMABALIK naman ang lahat ng yon sa kanila. Sana matuloy talaga ang laban nila ni Manny Vilar ng makatikim siya ng pamatay na campaign jingle niya. Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura…

Na-elibs ako sa pagiging kalmado ni Pacquiao habang sinasabi na “Kung sa kanila e di nila kayang rumespeto ng ibang tao, tayo, ipakita nating mga Pilipino na kaya nating rumespeto.” Nakanaman talaga! Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura…

Naghahanap nga pala ng boypren ang kaibigan kong si yeye. Sa edad niya ngayon, baka kahit bakla e papatulan niya. Hwahehehehehehe. Pis tayo yeye. Hehehehe. Buwan ng wika na pala sa susunod na buwan. Yey!