Ang Tipo kong Babae

Thursday, July 15, 2010

Excusez-moi monsieur. Dapat kahapon ko pa ito na-post pero dahil sa obvious na walang hiyang dahilan na brown-out/black-out kahapon sapagkat marami ang nagdya-jumper, ayun, nag-short-circuit ang utak ko at nawalan tayo ng kuryente. At sa madidilim na lugar, may mga milagrong nagaganap. Wala lang. Asteg.

Kachorvahan ko si Grayzah kahapon, isang naliligaw na kaluluwa mula sa mundo nina Taguro at naghahanap ng mga kalahi niya sa Shake, Rattle, and Roll. Napagkwentuhan namin ‘yung lablayp ko at naibulalas ko sa kanya ang mga hinanakit ko sa pag-ibig tulad ng hirap na hirap na akong mamili sa mga nagkakagusto sa akin dahil madalas ang habol lang sa akin ay ang ano ko…’yung kwan ko! Yeah!

Paulit-ulit na pinapatugtog ko ngayon ‘yung “My Idea of Heaven” ni Leigh Nash. Langya, may tigyawat ako sa ilong at ayoko pa namang matulog ngayon kahit inaantok na ako. Nalimutan kong ikwento ‘yung tungkol sa isa kong bagong kaopismeyt na noong nakita niya ‘yung kabayo na si Tigershark, ang una niyang napansin e puro split ends daw ang buntot ng kabayo. Napatawa’t napamangha ako dahil sa lahat-lahat ng papansinin e ‘yung split ends pa talaga. Anlupet!

May bagyo pala. “Basyang” ang pangalan ng bagyo. Teka, ano ‘yung ‘A’ na bagyo? Mukhang uulitin ko tuloy basahin ‘yung The Winner Stands Alone ni Coelho dahil nang buksan ko kahapon ang aklat, napawalanghiya ako sa sarili ko dahil hindi ko na matandaan kung nasaang parte na ba ako kaya binabati ko ngayon si KT dahil 2nd anniversary na niya sa blogging. Nakakaamoy ako ng partey-partey. Congrats KT! More kili-kili power sa’yo at sa labslayp mo.

Ano nga ba’ng tipo ko sa babae?

Basta ang pinakaunang requirement e dapat straight at totoo kang babae—hindi ka dapat dating nagmamay-ari ng lawit thing. Eew!

Pagkatapos, simple and wonderful. Mas maganda kung maganda ka pa rin kahit walang make-up o retoke kasi mas naa-appreciate ko ang kagandahan ng isang babae kapag wala siyang mga echebureche o anik-anik sa mukha dahil mas nakikita ko kung babae ba siya o lalakeng nagpapamukhang babae lang. Dapat “proud” siya sa sarili niyang kagandahan.

Hindi importante sa akin ang boobs kung malaki o maliit basta huwag ka lang sobrang payat o sobrang taba. ‘Yung tama lang. Pero minor requirement lang ‘yan na pwedeng balewalain sa hinaharap…dahil wala na akong choice. Mas gusto ko rin ang Pinay kesa sa ibang lahi. Dati, madali akong maakit sa mga babaeng mapuputi at may pagka-singkit na mga mata pero ngayon, ganun pa rin naman. Attraction lang naman, iba pa rin ‘yung talagang nahalina/nagayuma ka sa unang tingin pa lang. At mas maganda pa rin talaga ang mga Pinay. Sabi nila, ang lalake raw e umiibig gamit ang mga mata, at ang mga babae, umiibig gamit ang mga tenga. Eh ang mga bakla at tibo, umiibig sila gamit ang ano nila? Ows?! Talaga?! ‘Yung kwan nila?? Ooh…Bahala ka ng mag-isip.

Mas gusto ko ‘yung malambing parang pusa, na parang bata kung mangulit pero parang nanay kung mag-alala’t mag-asikaso. ‘Yung bigla ka niyang yayakapin, hahalikan, kukulitin, at manlalambing. Palaging nag-aalala sa’yo, kaunting selosa para siya naman ang lalambingin ko, palangiti, at nakakatuwa’t nakakatawa. ‘Yung kahit tahimik lang kami e ayos pa rin sa kanya dahil ang mahalaga, magkasama kami…at nakatitipid sa pamamasyal/date. Di kaso sa akin kung adik ka o may bisyo ka o kung NPA ka man dati o kung anupaman ang nakaraan mo. Ang mahalaga, mahal kita, at hanggang kaya ko, ituturo ko sa’yo ang tamang daan papunta sa aking puso at kapayapaang walang hanggan at puno ng pagmamahalan, o yeah!

Sweet type, rocker girl, kikay, emo girl, fashionista, artista, kahit alin, walang kaso ‘yan. Pero mas gusto ko ‘yung babaeng kilala niya ang kanyang sarili at hindi nagpupumilit na maging ibang tao. ‘Yung mahal niya ang kanyang sarili at mga tao sa kanyang paligid, at siyemps pati ako. ‘Yung mahal ako pero hindi ako ikukulong sa kung anong gusto niya; dahil gusto ko, ganoon din ako sa kanya.

Wala akong pakialam kung anong relihiyon niya at hindi dapat maging isyu ‘yon sa amin. Hindi ko inililimita ang isang tao sa kung anong relihiyon, lahi, estado, natapos, o kulay ng buhok sa kili-kili meron siya kasi hindi naman siya ang lahat ng ‘yon. Pero hopia! Gusto ko siyemps sa babae ‘yung nag-aahit ng hok-bu sa kili-kili niya. ‘Yoko ng parang gubat ‘yung armpit niya na may wildlife nang nakatira. Eew!

Gusto ko ‘yung may pangarap, o alam ang direksiyon ng buhay niya, at may paninindigan…kahit hindi na pulitiko. Pero kahit hindi niya alam ang direksiyon ng buhay niya, ayos lang. Tutulungan ko na lang siya at sasamahang hanapin ‘yung landas na talagang gusto niya. Siya nga lang bahala sa pamasahe.

Faithful. Loyal. Trust. Dapat meron siya ng mga niyan. At dapat minsan e ako naman ang nililibre niya kasi minsan, you know, nagdadaan din naman tayo ng recession kaya ganun. Marunong mabigay-halaga sa mga maliliit at simpleng bagay. Hindi agad-agad nanghuhusga ng ibang tao kahit sabihing attorney o judge pa siya. ‘Yung hindi agad-agad susuko at bibitaw sa akin anuman ang mangyari dahil hindi rin naman ako bibitaw at susuko sa kanya. You and me against the world ang drama, sige kahit against Mars and Jupiter pa.

Sa mata ako unang tumitingin (siyempre!) at nagagayuma sa babae. As in, sa mata talaga ako nama-magnet. Di ko maintindihan pero kapag nagtugma ang aming mga mata, at napuna kong wala naman siyang muta, at may spark akong naramdaman tulad tuwing Bagong Taon at Chinese New Year at Pyro-olympics, kaboom!, ayun na, titibok na ang puso ko’t wala na ‘kong magagawa kundi sundin ito. Uyy, napakanta siya.

Wala akong pakialam kung anong pangalan niya, o kung gaano kahaba ang pangalan niya, o kung maging “Enemy” ang kalalabasan kapag pinag-Flames ang mga pangalan namin. Ang mas mahalaga ay kung sino siya sa likod at labas ng pangalang meron siya. Dapat hindi rin nanlalandi sa ibang lalake kapag naging kami na.

Miss Future Girlfriend, ahay lahabs syuuu. c:
…
..
.
Pero alam ko ring hindi lahat ng pamantayan ko ay masusunod kaya…ayos lang. Mahal pa rin naman kita, miss future girlfriend.